این مقاله به واکاوی ریشههای اجتماعی و مبانی فکری روشهای ارزشیابی آموزشی پرداخته و پیوند میان تحولات اقتصادی-اجتماعی با رویکردهای ارزشیابی را تبیین میکند. نویسنده معتقد است ارزشیابی مدرن، متأثر از روابط سرمایهداری و مکتب رفتارگرایی، با نگاهی یکسویه و کمیگرا در خدمت بازدهی اقتصادی و منافع طبقات حاکم شکل گرفته است. در مقابل این جریان، دیدگاههای شناختگرایی، ساختنگرایی و نظریههای انتقادی ظهور کردهاند که بر حقوق یادگیرنده، شکوفایی استعدادها و عدالت اجتماعی تأکید دارند. در حوزه ارزشیابی پیشرفت تحصیلی، جنبش «سنجش جایگزین» با نفی آزمونهای عینی و نمرهگذاری کلاسیک، بر یادگیری عملکردی و بازخورد کیفی تمرکز یافته است. همچنین در ارزشیابی برنامهها، رویکردهای مشارکتی و طبیعتگرایانه با هدف درگیر کردن کلیه ذینفعان و توصیف همهجانبه سیستم پیشنهاد شدهاند. نویسنده با نقد ساختار ارعابگونه ارزشیابیهای سنتی، دیدگاهی نوین مبتنی بر عدالتخواهی و پاسخگویی اجتماعی ارائه میدهد. این دیدگاه بر اصولی همچون مشارکت اجتماعی، احترام به حقوق کودک، توجه به زمینههای فرهنگی-اقتصادی یادگیرنده و استفاده ترکیبی از ابزارهای کمی و کیفی استوار است تا همزمان پیشرفت جامعه و تعالی فردی تضمین گردد.
مهاجر, یحیی . (1391). ریشه های اجتماعی و مبانی فکری روش های ارزشیابی آموزشی و تلاش برای ارائۀ دیدگاهی نوین. مجموعه مقالات کرسی های علمی دانشگاه علامه طباطبائی, 1(1), 300-311. doi: 10.22054/ijdli.2012.19857
MLA
مهاجر, یحیی . "ریشه های اجتماعی و مبانی فکری روش های ارزشیابی آموزشی و تلاش برای ارائۀ دیدگاهی نوین", مجموعه مقالات کرسی های علمی دانشگاه علامه طباطبائی, 1, 1, 1391, 300-311. doi: 10.22054/ijdli.2012.19857
HARVARD
مهاجر, یحیی. (1391). 'ریشه های اجتماعی و مبانی فکری روش های ارزشیابی آموزشی و تلاش برای ارائۀ دیدگاهی نوین', مجموعه مقالات کرسی های علمی دانشگاه علامه طباطبائی, 1(1), pp. 300-311. doi: 10.22054/ijdli.2012.19857
CHICAGO
یحیی مهاجر, "ریشه های اجتماعی و مبانی فکری روش های ارزشیابی آموزشی و تلاش برای ارائۀ دیدگاهی نوین," مجموعه مقالات کرسی های علمی دانشگاه علامه طباطبائی, 1 1 (1391): 300-311, doi: 10.22054/ijdli.2012.19857
VANCOUVER
مهاجر, یحیی. ریشه های اجتماعی و مبانی فکری روش های ارزشیابی آموزشی و تلاش برای ارائۀ دیدگاهی نوین. مجموعه مقالات کرسی های علمی دانشگاه علامه طباطبائی, 1391; 1(1): 300-311. doi: 10.22054/ijdli.2012.19857