در دانشگاههای علوم انسانی که بهجای «آزمایشگاه و کارگاه» استاد و دانشجو باید «آزمون و کاربست» نظریهها و فرضیهها را در محیط انسانی جامعه تجربه کنند و بهجای اختراع و ابداع ابزار و ماشین، فرضیه و نظریه ارائه دهند و در وانفسای نفسگیر نمایهزدگی و رتبهستایی در نوشتارهای علمی پرچم اصالتهای بومی و ملی را در چارچوب علم رایج بر دوش کشند؛ بیتردید برگزاری کرسیهای نظریهپردازی، نوآوری و ترویجی نقش بیبدیلی را ایفا خواهد کرد.
کرسیها از هر نوع، فرصتی است برای اندیشمندان علوم انسانی تا در قالبی بدیع، دریافتها، تأملات و ایدههای مبنایی خود را تبیین کنند. دراینمیان، کرسیهای ترویجی هرچند ازنظر جایگاه و اتقان بهمرحلۀ کرسیهای نظریهپردازی و نوآوری نمیرسند؛ اما، تمرین و ممارستی برای ارائهدهنده ایجاد میکند که نظریهای که بر ترویج آن پافشاری دارد را نهفقط یکجانبه ارائه کند، بلکه این شهامت را از خود ابراز میدارد که آمادگی دارد تا در حضور ناقدان از آن نظریه دفاع کند و منصفانه نقدها را پذیرفته و در مقام اصلاح یا تکمیل آن برآید.
مجموعه حاضر مقالات حاصل از 16 کرسی از تعداد 49 کرسی ترویجی است که در سال 1396 در خانواده بزرگ دانشگاه علامه طباطبائی تولید شده است. تنوع مقالات که حوزههای متعددی از الهیات تا ریاضیات را در برمیگیرد، نشان از توان و شور علمی اعضای محترم هیئتعلمی این دانشگاه دارد. موضوعات این کرسیها علاوه بر آنکه در حوزۀ نظری دارای اهمیت هست، در بسیاری از موارد به حوزۀ عمل و کاربرد نزدیک شده و رویکرد دانشگاهیان در کمک به حل مسائل و مشکلات کشور را در چارچوبهای علمی وجهۀ همت خود قرار داده است. شایسته است از همه عزیزانی که در این مسیر ما را همراهی کردند صمیمانه سپاسگزار باشیم. به ویژه از همکار ارجمند مدیریت امور پژوهشی دانشگاه سرکار خانم شادی الواری به خاطر بازخوانی محتوایی این اثر سپاسگزارم.
سپاس بیکران نثار فرهیختگان و اندیشمندانی باد که رهتوشۀ دانش خود را چراغ راه جامعه و رهروان طریق فلاح و صلاح قرار میدهند.
)