تأثّر فردوسی از کافی و کلینی

نوع مقاله : کرسی ترویجی

نویسنده

گروه ادبیات فارسی، دانشگاه علامه طباطبائی

10.22054/ijdli.2014.19877

چکیده

تو این را دروغ و فسانه مدان
به یکسان روشن زمانه مدان(جوینی، 1382: 1/227، ب 104)
دیباجه شاهنامه، سندی است گویا بر عقائد و باورها، اهداف و انگیزه ها و نیز منابع فردوسی در سرایش شاهنامه.
در این نوشتار بر آنیم تا مستنداً آشکار سازیم که از جمله منابع اصلی حکیم طوس در این دیباجه، کتاب الکافی مرحوم ثقه الاسلام کلینی(م:329 ق) است.
مشابهت ها و در واقع یگانگی ها میان مضامین دو کتاب به اندازه ای است که احتمال هر فرضی جز تأثری آگاهانه و عامدانه را به یکسو می نهد و نشان می دهد که فردوسی این حکیم شیعی متأله چگونه از نخستین و مهم ترین مجموعه حدیثی شیعه، به نحوی هنری، عمیق و آگاهی بخش سود برده و در عین حال هویت فرهنگی خویش و کتابش را معین ساخته است.

کلیدواژه‌ها

فایل ها

هم رسانی

ارجاع به این مقاله

آمار