در ایران عموماً هر دانشوری و خصوصاً اهالی برخی علوم انسانی (همچون الهیات و فلسفه) و بالأخصّ اهل ادب به دانستن زبانهای فارسی و عربی و زبانخارجی نیازمندند که در واقع به معنای سه زبانه (trilingual) بودن است.این مقال به بررسی اهمیّت و ضرورت چند زبانگی و کاربردهای آن در رشتههای ادبی و نیز کمبودهایی که در این زمینه با آن مواجهیم، میپردازد بدان امید که در آیندهای نه چندان دور به آموزش و پرورش ادیبان و متخصّصان چند زبانه همّت گماریم تا همچون گذشته از وجود چنین ادبایی در محیطهای آموزشی برخوردار شویم.
منوچهریان, علیرضا . (1393). چند زبانگی در رشته های ادبی، اهمیت، کاربردها و کمبودها. مجموعه مقالات کرسی های علمی دانشگاه علامه طباطبائی, 2(2), 583-592. doi: 10.22054/ijdli.2014.19876
MLA
منوچهریان, علیرضا . "چند زبانگی در رشته های ادبی، اهمیت، کاربردها و کمبودها", مجموعه مقالات کرسی های علمی دانشگاه علامه طباطبائی, 2, 2, 1393, 583-592. doi: 10.22054/ijdli.2014.19876
HARVARD
منوچهریان, علیرضا. (1393). 'چند زبانگی در رشته های ادبی، اهمیت، کاربردها و کمبودها', مجموعه مقالات کرسی های علمی دانشگاه علامه طباطبائی, 2(2), pp. 583-592. doi: 10.22054/ijdli.2014.19876
CHICAGO
علیرضا منوچهریان, "چند زبانگی در رشته های ادبی، اهمیت، کاربردها و کمبودها," مجموعه مقالات کرسی های علمی دانشگاه علامه طباطبائی, 2 2 (1393): 583-592, doi: 10.22054/ijdli.2014.19876
VANCOUVER
منوچهریان, علیرضا. چند زبانگی در رشته های ادبی، اهمیت، کاربردها و کمبودها. مجموعه مقالات کرسی های علمی دانشگاه علامه طباطبائی, 1393; 2(2): 583-592. doi: 10.22054/ijdli.2014.19876
)